Akt czeski czyli jak nie dopuszczam do zdjęcia zdjęcia

Właśnie teraz w maju można oglądać w Starej Galerii ZPAF w Warszawie wystawę „Akt w czeskiej fotografii 1960-2000”.

Pierwszy mój kontakt z aktem czeskim miał miejsce na ekranie telewizora. W komercyjnej stacji prezentowano prognozę pogody. Kiedy głos zaczynał mówić: „Jutro spodziewane są deszcze…” albo „Czeka nas piękny słoneczny dzień…”, kamera pokazywała nagie kobiece piersi, potem następował odjazd na całą nagą sylwetkę, a modelka ubierała się w rzeczy, które pasowały do aktualnej pogody. Męskie prognozy zaczynały się od zbliżenia penisa.

Drugi mój kontakt z aktem czeskim miał miejsce w siedzibie prezydenta Republiki Czeskiej czyli na Praskim Zamku, gdzie wystawiono fotografie obnażonych ciał. Na plakacie, reklamującym to wydarzenie, naga blondynka trzymała za pierś swojego sobowtóra - manekina, a podpis głosił, że prezydent objął wystawę patronatem. Szczerze mówiąc, fotograf nie był Czechem (to Helmut Newton, berlińczyk żydowskiego pochodzenia, specjalista od fotografowania "północnego mięsa" jak nazywał typ swoich modelek), ale chodzi mi o to, że i Zamek, i Praga były dwa miesiące oblepione tymi "bezwstydnymi" plakatami i jest to też przykład aktu czeskiego - mam na myśli akt odwagi. Plakat ten do dziś wisi u mnie na ścianie w przedpokoju i kiedy przychodzi do mnie moja mama, zakrywa oczy i żąda zdjęcia zdjęcia. Moim ratunkiem jest wtedy autorytet prawicowego prezydenta Czech, choć przysięgam: w żadnym innym przypadku nie przyszłoby mi do głowy powoływać się na Klausa, jedynego człowieka w całych Czechach, który uśmiecha się kącikami ust do dołu.

Trzeci mój kontakt z aktem czeskim miał miejsce w gazecie „Blesk”, gdy czeski Elvis Presley i Pavarotti zarazem - Karel Gott, już dobrze po sześćdziesiątce, niemal nagi, prezentował swoje nowe  kąpielówki. Nic w tym dziwnego – gwiazdy użyją każdej okazji do pokazania się w mediach, jednak czeski Bóg miał blade chude nogi, pozbawione mięśni ręce i wystający duży brzuch jak u ciężarnej. Nie przeszkadzało mu to w dumnej prezentacji siebie czytelnikom, co mnie, który wyglądam identycznie jak Gott, tak brzydzi, że nie spoglądam na swoje ciało nawet, kiedy się myję.

Czwarty mój kontakt z aktem czeskim (a właściwie aktami live) miał miejsce pod prysznicem w czeskim klubie fitness, gdzie wszyscy myli się nadzy a ja jeden w slipach, czym wywołałem poruszenie i mnóstwo pytań, czy w domu też tak się myję. Za to mój czeski kolega z Pragi wywołuje zawsze poruszenie w polskich łaźniach fitness, w których - w przeciwieństwie do pozostałych – ukazuje się bez slipów i gdzie ostatnio jeden z myjących, widząc, że facet będzie się prysznicował nago, spytał go od razu: „O co ci właściwie koleś chodzi?”.

Czesi czasem mówią o sobie, że są narodem drobnomieszczańskim, najwyraźniej jednak jest to  drobnomieszczaństwo pozbawione tabu ciała. Może dlatego pierwszym filmowcem na świecie, który pokazał na ekranie nagą kobietę, był Czech, a najpopularniejszym w świecie czeskim fotografem został artysta, który od chyba 40 lat fotografuje nagie osoby na tle odrapanej ściany.